یادداشتی بر جهان با من برقص
یادداشتی بر جهان با من برقص
تعداد بازدید : 248
Border circle
امیر گلستانی

اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت

باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود ...

یادداشتی بر ((جهان با من برقص))

اولین ساخته سروش صحت


سروش صحت در عرصه ساخت سریال های تلویزیونی ید طولایی دارد و بعنوان فردی موثر در زمینه طنز و کمدی به حساب می آید . جنس کمدی های سروش صحت به گونه ایست که همزمان با خندیدن به موقعیت کمیک به وجود آمده مخاطب احساس می کند گویی خود در همان لحظه به سخره گرفته شده است و به نوعی بیننده درگیر یک تفکر جمعی می شود . بی تفاوتی آدمهای قصه هایش نسبت به شرایطی که در گیرش هستند مسری است و خیال همه را از روبرو شدن با دشواریهای زندگی راحت می کند. اما بی خیالی نه به معنای بی توجهی بلکه نگاه او از راهی هموار و بی دغدغه می گذرد . در حقیقت این بی توجهی عین توجه است . همانطور که با دیدن فیلم( زیر زمین ۱۹۹۵)ساخته امیر کاستاریکا یا فیلم دیگرش ( زندگی معجزه است ۲۰۰۴)به این احساس می رسیم-شباهت زیادی بین فیلم صحت و زیرزمین به واسطه نواختن موسیقی سر صحنه وجود دارد-زیرزمین پر افتخار ترین فیلم تاریخ سینماست .

ماجرا از دور هم جمع شدن دوستان جهانگیر( علی مصفا) آغاز می شود . این دور همی توسط برادرش بهمن ( کاظم سیاحی) به منظور جشن تولد جهان برپا می شود . همانطور که در سریال سه گانه لیسانسه ها به موسیقی توجه شده سروش صحت در اولین اثر سینمایی اش نیز رویکردی موسیقایی به جهان اطرافش دارد . و به همین منظور جهان را به رقص دعوت می کند. (( آنجایی که زبان از سخن گفتن قاصر است موسیقی آغاز می شود)) به گفته جیم کری ای کاش هر جایی که لازم بود زندگی موسیقی داشت !

نا خود آگاه به یاد دیالوگی از فیلم دلشدگان علی حاتمی افتادم که از زبان لیلا حاتمی بیان می شود . ((کاش زندگی جعبه موسیقی بود . صداها آهنگ بود . حرفها ترانه.))ای کاش واقعا چنین بود . نگرش صحت همانطور که پیداست بسیار احساسی و شاعرانه است با همین دلیل بدرستی لوکیشن شمال فضای مناسبی برای فضای قصه است . در واقع نگرش طبیعت گرایانه صحت بیش از هر موضوعی اهمیت تحلیل و بررسی دارد . همان چیزی که به واسطه آن خیلیها دور هم جمع می شوند. رفقای قدیمی برای یک رفیق مشترک قدیمی گرد هم آمده اند غافل از اینکه فرسنگها با هم فاصله دارند . این شکاف در طول داستان بیشتر به چشم می آید . در حقیقت ایمان صفایی و سروش صحت این موضوع را بهانه ای برای به چالش کشیدن آدمهای قصه شان انتخاب کرده اند . چرا که آدمها در جمع بهتر خلق و خوی خود را آشکار می سازند . (( در سفر باید شناخت)).

صحت از همان ابتدا به عشق و عاشقی های زمانه دهان کجی می کند جایی که جهان در حال وقت گذرانی با گاوش است رضا ( پژمان جمشیدی ) خطاب به ناهید(هانیه توسلی ) همسر حمید ( سیاوش چراغی پور) می گوید: ببین حمید عاشق کی شده تو عاشق کی شدی ؟ که اعتراض ناهید را در پی دارد ! اما نکته قابل توجه رابطه جهان با گاو و رفت آمد او‌و‌دوستانش به طویله است که یاد آور فیلم گاو ۱۳۴۸ ساخته داریوش مهرجوییست و به نوعی میتوان ادای دین صحت به فلسفه داستان غلامحسین ساعدی و عشق مشت حسن و گاوش به حساب آورد .

زیبایی و شخصیت پردازی دقیق و حساب شده صحت و ایمان صفایی که از جامعه شناسی دقیق نویسنده بر می آید آنجایی خودنمایی می کند که در میان جمع به نسل جدید هم توجه قابل قبولی شده و برآیند واقعه معکوس شدن روابط عاطفی در دنیای آنهاست . روابطی که به واسطه آن تغییر ذائقه موسیقایی آنها را نیز به همراه داشته است . نسلی معترض که خبری از روابط نزدیک و محبت آمیز میان آنها با والدین کمتر به چشم می خورد. یا شکل دیگری به خود گرفته است .

پرداختن به موضوع زندگی و مرگ و نیز عشق میان زن و مرد کاملا زیبا و طنازانه رخ می دهد و چالشهای اخلاقی افراد من جمله رفاقت فرخ ( رامین صدیقی) و احسان ( جواد عزتی ) یا رابطه عاشقانه حمید و همسرش ناهید که تفاوت سنی بسیاری هم دارند به صورت آینه وار ما بین جهانگیر و طبیعت اطرافش رخ می دهد. بعنوان مثال الاغ سفید هر چند دوست داشتنی اما نهایتا بعنوان مرکب استفاده می شود و سواری می دهد . مهمترین بخش قصه به حل شدن مشکلات و دور هم بودن می انجامد و فیلم چاره حل اصطکاکهای روحی افرادرا در رجوع به یکدیگر و گرد هم آمدن جستجو می کند .

نکته اساسی توجه به رابطه انسان با حیوانات و طبیعت اساسا از تنهایی نشات می گیرد که جهان قصه نیز با آن دست و پنجه نرم میکند و در جستجویی راهی برای فرار از این تنهایی است . فیلم بزرگترین سرمایه را در کنار هم بودن وبهترین لذت را دربین دوستان نشستن و خندیدن و رقصیدن معرفی می کند و مانی فست نهایی را در اصطلاح رقصیدن با جهان صادر می کند . سروش صحت در اولین ساخته اش به سراغ بزرگترین دغدغه آدمی یعنی رهایی انسان از تنهایی می رود .پایه و اساس قصه گویی و فیلمسازی ادغام فردیت در جمعیت و فرار از تنهایی است و آنچه بیش از پیش آدمی را به ادامه بقا خوشبین می کند در میان گذاشتن درد دلهایش با افراد دیگر است و پیدا کردن گوشی برای شنیدن و دلی برای همدلی کردن و جمعی برای رقصیدن . از این رو سروش صحت جهان را با خود به رقص می خواند.

در میان ایفای نقشهای فیلم بازی چشم نواز هانیه توسلی بیشترین تاثیر را در روند داستان دارد و اما علی مصفا مثل همیشه به لذت سینما رفتن من افزود . باقی نقشها هم خوب و حساب شده ایفا شده و از این حیث نیز صحت و فیلمش نمره قابل قبولی می گیرند . در پایان می شود گفت که با ورود سروش صحت و امثال او به عرصه فیلمسازی می توان به این سینما امید وار بود.

چرا «پارکینگ»؟
در ماه های اولیه ای که این گروه شکل گرفته بود، اعضای آن با توجه به شرایط و امکانات، در پارکینگ یک خانه تمرین می کردند. از میان تمرین هایی که در این پارکینگ انجام شد، به مرور اجراهای موفقی به روی صحنه رفت. از همین رو، اعضای گروهِ فوق تصمیم گرفتند با توجه به این اتفاق، اسم گروه خود را «پارکینگ» نام گذاری کنند.
در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
تمامی مطالب گروه هنری پارکینگ ، مختص این رسانه تولید شده است و باز انتشار یا استفاده از آنها فقط با رعایت حقوق کپی رایت مجاز است.