یادداشتی بر فیلم متری شیش و نیم
یادداشتی بر فیلم متری شیش و نیم
تعداد بازدید : 48
Border circle
امیر گلستانی

سعید روستایی در متری شیش و نیم بعد از ابد و یک روز بصورت کاملتری دغدغه های اجتماعی اش را به نمایش گذاشته است . وقایع اجتماعی که حول محور اعتیاد می چرخد همانند فیلم اول برای کارگردان اهمیت ویژه ای داشته ولی این بار به جای خورده فروش ها و حاشیه نشین ها به سراغ یکی از قاچاقچی های بزرگ مواد مخدر به نام ناصر خاکزاد با بازی برجسته نوید محمد زاده رفته است .نوید محمد زاده همان محسن ابد و یک روز است که از دل بدبختی های یک خانواده جنوب شهری با همه عقده های ریز و درشتش به خلاف روی آورده و می خواهد حقش را از این همه کمبود و سیاه بختی های زاییده جامعه پس بگیرد .

از ویژگی های عمده آثار سعید روستایی که در فیلمهای کوتاه او از جمله (مراسم ) هم نمود دارد این است که همراه با آغاز فیلم قصه نیز شروع می شود. فیلم کوتاه مراسم قبل از ابد و یک روز در جشنواره مورد توجه قرار گرفت .

فیلم با یک سکانس کوبنده و سینمایی ما را به صندلی میخ کوب می کند . اساسا سکانس آغازین پیکره اصلی فیلم روستایی است -مثل سکانس ابتدایی فیلم این گروه خشن ساخته( سام پکیم پا )و مالنا اثر ( جوزپه تورناتوره ) -به نوعی خلاصه قصه و آنچه در آن رخ میدهد در متن سکانس آغازین پیداست . و باقی همه مشروح داستان است . زنده به گور شدن قاچاقچی اول قصه بطور اتفاقی پس از یک تعقیب و گریز جانانه گویای فرجامی است که قصه آن را دنبال می کند .

فیلمنامه بسیار حساب شده و اصولی نگاشته شده در یک سوم ابتدایی با ضرب آهنگ تند تدوین شده . با رسیدن به نقطه عطف اول ( دستگیری ناصر خاکزاد ) قصه ضرب آهنگ کند و کندتر می شود تا ابتدای نقطه عطف سوم همزمان با اعلام حکم اعدام توسط وکیل خاکزاد با ضرب آهنگ تند به پایان قصه می رسیم . ماجرای متری شیش و نیم بر خلاف آنچه که در ابد و یک‌روز دیدیم سیاه تر است انگار روستایی قاچاق عمده مواد مخدر را به شکل دلگیر تری روایت کرده است . و دغدغه ها شکل وسیعتری پیدا کرده . مثل فیلم اول خانواده از اهمیت ویژه ای برخوردار است اما واقعه در سطح وسیعتری نگاشته شده و خانواده بعنوان سطحه کوچکی از جامعه منشا اثر قرار می گیرد . تنش های ناشی از وقایع قصه در ابد و یک روز به صورت جمعی و از درون اعضای خانواده شکل می گیرد .حال آنکه متری شیش و نیم نقد قوانین و مقررات مضمون اصلی ماجراست و از کلانتری تا دادگاه را نشانه می رود و مخاطب بعنوان قاضی در محکمه به نظاره می نشیند یا بهتر است بگوییم مخاطب عضوی از هیئت منصفه است . سعید روستایی پلیس وظیفه شناس ( پیمان معادی در نقش صمد ) که یکی از نقش اول های دوست داشتنی و موثر جشنواره امسال است و (هومن‌کیایی در نقش حمید )و قاضی دادگاه ( فرهاد اصلانی ) را با قوانین ریز و درشتی که مسبب همه این وقایع است به سخره می گیرد و همگی بازیچه دست قاچاقچی فیلم شده اند . چرا که او هم از حفره های موجود در قوانین آگاه است . دیالوگ(‌آقای قاضی ببخشین مثل اینکه اشتباه شده پلیس منم متهم ایشونه )که از دهان صمد(پیمان معادی )بیان می شود . گویای عمق فاجعه است . در دادگاهی که محل رسیدگی به اتهامات بر اساس قوانین است می شود قاضی را دور زد آن هم با دروغ وپلیس و متهم نمی شناسد همگی هم را دور می زنند . پلیس مواد مخدر در حسرت ریاست برای تصاحب خانه سازمانیست و قاچاقچی به گفته خودش پنج سال را با خلاف از شاه بهتر گذرانده است .

تدوین بهرام دهقانی فیلمبرداری هومن بهمنش و موسیقی تاثیر گذار پیمان یزدانیان فضا سازیهای خوبی را در فیلم ایجاد کرده و همانند قبل بازیهای قابل قبولی را می بینیم . هدایت بازیگران غیر حرفه ای نیز خوب و حرفه ای صورت گرفته است . دیالوگها به صورت پینگ پونگی ادا می شود و خوب نوشته شده و روستایی را به عنوان یکی از دیالوگ نویسان کار بلد مثل ابد و یک روز معرفی می کند . فیلم از لحاظ ساختار تنه ای به سینمای هالیوود و آمریکا می زند و بعنوان فیلم دوم‌عملکرد قابل قبولی دارد انتظار برای دیدن فیلم بعدی این امید را در پی دارد که سعید روستایی مضمون دیگری غیر از اعتیاد و مواد مخدر را برگزیند .

چرا «پارکینگ»؟
در ماه های اولیه ای که این گروه شکل گرفته بود، اعضای آن با توجه به شرایط و امکانات، در پارکینگ یک خانه تمرین می کردند. از میان تمرین هایی که در این پارکینگ انجام شد، به مرور اجراهای موفقی به روی صحنه رفت. از همین رو، اعضای گروهِ فوق تصمیم گرفتند با توجه به این اتفاق، اسم گروه خود را «پارکینگ» نام گذاری کنند.
در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
تمامی مطالب گروه هنری پارکینگ ، مختص این رسانه تولید شده است و باز انتشار یا استفاده از آنها فقط با رعایت حقوق کپی رایت مجاز است.